Move Strong, 2e

Gepubliceerd op 5 februari 2026 om 21:01

Toch maar gekozen voor een website, blijkt dat dat in de praktijk makkelijker is. Een blog via blogger is toch wat antiek. maar ja ik ben ook niet meer de jongste. Ik denk dat de titel van mijn website geen uitleg behoeft, iedereen die mij kent snapt het wel.

De afgelopen weken had ik weer eens teveel gepland met gevolg dat ik een aantal slechte dagen heb gehad. Misschien is het eerder iets geweest van slecht mijn grenzen aangeven... Maar het gevolg was dat ik vooral ontzettend moe was. In de ochtend ging het nog maar in de middag kon ik eigenlijk niets meer.

Wij kregen vorige week kijkers voor onze woning, onze woning is een modelwoning voor de aannemer, dus komen mensen hier inspiratie op doen maar vooral om zo'n huis eens in het echt te zien. Ansich is daar niets mis mee. Ik wou dat wij de kans hadden gehad toen wij gingen bouwen. Normaal blijven de mensen een half uurtje maar deze mensen bleven 2 1/2 uur. In plaats van dat ik tegen die mensen zeg dat de tijd erop zit of dat ik weg moet of zoiets, nee ik bied ze zelfs nog een kop koffie aan! Hoe dom kan je zijn. s'Avonds moest ik nog gaan zingen en daarna was het vlammetje uit. Eenmaal in bed kon ik niet slapen van vermoeidheid. 

De volgende ochtend bewust een kleiner rondje gelopen met Niké. Toen ik thuis kwam kon ik alleen nog maar op de bank liggen en dat heeft twee dagen geduurd.  De ochtend uren  gaat dan nog wel maar na 13 uur is het op. Zelfs te moe om te koken. Gelukkig hebben we een voorraad in de vriezer.

Ik weet uit ervaring dat ik me niet moet gaan verzetten tegen die vermoeidheid want dan wordt het alleen maar erger. Zo erg dat ik dan niet eens meer kan praten. Misschien voor de mensen om mij heen ook eens lekker rustig :-) .

En dan kom je mensen tegen die vragen hoe het met je is. Ik zeg dan dat het redelijk gaat want ik heb geen zin in een lang verhaal en dan krijg ik een goed bedoelde opmerking terug; Ja je ziet er ook goed uit. Ik denk dan je moest eens weten hoe ik klote ik me voel. Ik moet misschien veel eerlijker zijn over hoe ik me voel maar ik heb niet altijd zin om mijn verhaal te vertellen, veelste vermoeiend. En ik heb niet altijd het idee dat mensen het snappen. Als ik iets uitgebreider vertel krijg je al heel snel; dat heb ik ook of dat zal de overgang wel zijn of ik krijg hun ellendig verhaal te horen. En daar heb ik niet altijd zin in en dan maak ik me er makkelijk van af door te zeggen dat het wel gaat.

Roelie (ergo) heeft mij eens gezegd dat ik twee rustdagen moest blokken in de agenda. Ik doe dat ook braaf, voor mij is dat dinsdag en donderdag. Echt letterlijk strepen gezet in de agenda. Maarrrrr..... als dan iemand belt die aangeeft dat hij/zij alleen maar kan op dinsdag dan ga ik toch overstag en voordat ik het weet staat de agenda weer redelijk vol. Sommige mensen moeten het hard hebben, en ik ben daar ene van hahahaha.

Als ik s'morgens in het bos loop en ik kom ook nog een ree tegen dan kan mijn dag niet meer kapot. Daar krijg ik zo'n boost van, niet normaal. Of ik loop langs de verroeste boom, ook zo mooi, Ik zal een foto er van hierbij plaatsen.

Ik heb nooit geweten dat ik zo'n natuurfreak was. Dat is allemaal pas naar boven gekomen sinds we hier in Lomm wonen. Ik wandel met twee stokken, een soort nordic walking stokken. Dit heeft er mee te maken dat ik continu duizelig ben. Door de stokken kan ik mijn evenwicht beter bewaren. Als ik de stokken niet zou gebruiken zou ik omvallen en dat willen we niet. Ik ben weleens aangesproken door een mevrouw die mij wees op een foute nordic walking techniek. Dat zal zeker zo zijn ;-)

Sommige vragen wat ik zoal de hele dag doe. De ochtend start ik dus met een wandeling en afhankelijk van mijn energie ga ik bij een vriendin een bakkie doen maar vaak doe ik eigenlijk niet meer veel. s'Middags ga ik een heel klein blokje met Niké en kook ik. Bij een goeie dag poets ik wat. Ik spreek niet graag s'avonds nog af omdat ik dan niet veel energie meer heb. In het weekend plannen wij ook maar 1 afspraak. Voordeel is wel dat Johan daardoor heel veel ruimte krijgt om te sporten. Elk nadeel.....

En toch heb ik het idee dat ik het druk heb, ik verveel me niet en de dagen vliegen voorbij. Ik geniet van mijn dagen en ik kan zeggen dat ik een gelukkig mens ben. Ik verheug me nu al op morgenvroeg........

Reactie plaatsen

Reacties

Gerda Huys
23 dagen geleden

Simone ik ga je volgen.heb een duidelijk beeld wat m.s. met een mens
❤️😍

Femke
23 dagen geleden

Mooi helder en pakkend geschreven Simone. Geeft mij weer meer inzicht in en begrip voor jouw. Trots op jou dat je zo dapper bent dit hier te verwoorden❤️

Mia
23 dagen geleden

Mooi en duidelijk verhaal.
Grenzen aan geven blijft lastig, maar als je het niet doet krijg je jezelf het hardst ermee.

Helma Hannen
23 dagen geleden

Simone, wat mooi dat je deze stap heb genomen. Het is heel duidelijk en je schrijft t met gewone taal. Op die manier dat iedereen t lezen kan en er geen moment is in t verhaal, “pfff ik stop met lezen, want t is allemaal van t zelfde” . Dank je wel dat je mij en vele andere hier deel genoot van maakt! Liefs💋

Toine
23 dagen geleden

💪💪💪🍀❤️

Karin Rheiter
23 dagen geleden

Knap hoe jij dat doet, Simone! Je zegeningen tellen en positief proberen te blijven. Nee, ik kan me voorstellen dat je niet op straat dit allemaal gaat vertellen, maar superfijn dat je het van je af kunt schrijven in je blog! Kanjer ben je.

petrie
23 dagen geleden

Lieve Simone
Helder en dapper geschreven. Vind het erg leuk en mooi om je zo te kunnen volgen en te horen hoe het echt met je gaat. Nee zeggen is altijd moeilijk zeker als het is om jezelf op de eerste plaats daarvoor te zetten.
Lieve groeten uit Beirut. xxx

Roelie
21 dagen geleden

Hier kan ik echt van genieten.
Wat super beschreven open en eerlijk.
Dapper👌
Mooi de foto’s tussendoor.
Harry en ik gaan je volgen😘

Marjon
19 dagen geleden

Mooi geschreven en ook heel herkenbaar

corna peeters
19 dagen geleden

Een geweldig openhartig verhaal met humor en wijsheid. Mooi om dat te delen. Ik plak ;)