Blog 8

Blog 8,

Tjonge wat is het droog overal. Bosbranden, hitte en veel geel gras. Zo ook op de parkfeesten waar ik dit jaar was met lieve vrienden. Ik kwam dit jaar zonder enig probleem door de toegangscontrole met mijn stokken. Omdat lang staan lastig is ben ik er maar bij gaan zitten.

Ook mijn favoriete bos heeft behoorlijk te lijden onder deze hitte en droogte. De vennen liggen deels droog.

en de bomen verliezen hun bladeren. Ineens lijkt het wel herfst.

Maar buiten die droogte geniet ik nog elke ochtend van dit fraaie bos. Ik was wel blij dat het deze week begon te regenen. Ik heb al heerlijk gewandeld in de regen. Een verademing voor de natuur.

Maar het lopen gaat lastig, ik merk dat ik er harder voor moet werken. De nieuwe zolen vol goede moed opgehaald maar wat een drama. Na een aantal flinke blaren (4) toch maar gebeld met de maker ervan. Oeps, blaren was niet de bedoeling. Er zat ook een heel stroef voetbed op met gevolg dat je niet in je schoenen kan glijden, je sok wordt heel strak rondom je tenen getrokken. Ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel. Daar moest ik talkpoeder voor gebruiken. Ik heb onderhand de halve fles in mijn schoenen geschud maar het schoot echt niet op. En toen ?……. Kom maar terug. En dan rij je terug, ruim 1 uur heen en 1 uur terug voor 3 minuten binnen zijn. Vervolgens ben je 2 weken de zolen kwijt. Ook dat is niet zo erg, als het maar hersteld wordt. Maar mijn voeten zijn net gewend aan de nieuwe stand en dan moet je de oude weer aan en dat doet weer pijn, niet alleen aan de voeten maar dat heeft invloed op de gehele wervelkolom. Dus ja, ik zal niet schrijven wat ik er van vind.

Toen kwam er nog iets tussendoor.......

We hebben een andere auto, een Ford Kuga, een auto met een hogere instap en een hybride auto. Leuk om er een sport van te maken om zo veel mogelijk elektrisch te rijden, we hebben tenslotte niet voor niets zonnepanelen. 30 juli kregen we de auto en op 19 augustus kom ik terug van boodschappen doen (Karin was gelukkig bij me, de dank is nog steeds groot), rijdt er een wielrenner kei hard tegen de auto aan. Op de motorkap en tegen de linker zijkant. Hij had de bocht te ruim genomen en in plaats van de bocht rustig in te rijden beland hij op de auto. Gelukkig had hij niets maar we waren ons rot geschrokken. De auto heeft helaas wel schade.  Politie (2 auto’s en 5!!!!! politiemannen) erbij met toeters en bellen, ambulance erbij. Mijn lijf natuurlijk direct in de spierspasme, het is nog niet hersteld en dat vraagt weer extra energie.

Vervolgens ga je naar de fyshio die het tijdens de behandeling druk heeft met een lekke band. Er wordt tussendoor geappt en even gecheckt bij de auto. En Simone ligt daar op de tafel. Werkelijk het is om te knappen. Al drie keer aangegeven dat ik uitstraling heb naar de benen maar helaas blijft de massage alleen bij de rug. Ik weet het; ik ben het tegoed gewend. Volgende keer vraag ik maar heel duidelijk waarom er niets aan de uitstraling wordt gedaan.

Wat een geklaag hè? Ik moest het even kwijt.

Maar ik doe ook leuke dingen waar ik erg van geniet. De parkfeesten bijvoorbeeld. Ik houd het dan wel niet lang vol maar die tijd dat ik er ben geniet ik. Weer eens een bezoekje gebracht aan mijn zus in Druten. Ook daar was het droog, de schepen lagen vast op het zand. Mijn zus had me een lekkere salade gemaakt. Zoek maar eens op de site “Leuke recepten”; Mexicaanse zoete aardappel salade. Ik heb het recept al uitgeprint.

Tot de volgende ☺☺